Profilaktyka przeciwpasożytnicza

Pamiętaj, aby po każdym spacerze sprawdzić czy pies nie ma kleszczy.
Szczenięta powinny być odrobaczane przy użyciu preparatów przeznaczonych specjalnie dla szczeniąt oraz według programu opracowanego przez lekarza weterynarii.

Profilaktyka przeciwpasożytnicza

Kleszcze

Kleszcz wybiera zazwyczaj najbardziej delikatne i ciepłe obszary skóry. Rozcina ją, oraz używając specjalnego aparatu ssąco – kłującego przytwierdza się wstrzykując do organizmu gospodarza ślinę zawierającą specjalne enzymy znieczulające oraz umacniające połączenie z naczyniami krwionośnymi.

Żywi się krwią gospodarza, a po zakończeniu odczepia się używając do tego innego rodzaju śliny, którą wstrzykuje do organizmu.

Do usunięcia kleszczy używa się specjalnej pęsety; absolutnie nie należy smarować przytwierdzonego kleszcza żadną substancją. W razie potrzeby, kleszcza usunie lekarz weterynarii. Po usunięciu kleszcza obserwuj miejsce ugryzienia oraz samego psa przez około tydzień, aby sprawdzić czy nie jest osowiały.

Zapytaj również prowadzącego lekarza o ochronę i zabezpieczenie szczenięcia przed kleszczami. Nie należy bagatelizować obecności kleszczy, ponieważ przenoszą groźne choroby: babeszjozę, boreliozę, tasiemczycę, zapalenie opon mózgowych i mózgu.

Pasożyty wewnętrzne

Są szczególnie niebezpieczne w przypadku szczeniąt. Najczęściej spotykanymi pasożytami są pasożyty przewodu pokarmowego. Poza zaburzeniami trawienia, mogą one powodować bardziej uogólnione problemy zdrowotne. Przy dużej liczbie pasożytów może dochodzić do niedrożności jelit, a nawet ich pęknięcia. Dlatego tak ważne jest systematyczne odrobaczanie psa już od początku. Istotne też, aby zrobić to przed szczepieniem.

Kontakt z innymi psami oraz ze środowiskiem zewnętrznym oznacza stałe ryzyko zakażenia, dlatego lekarz weterynarii ustali odpowiedni program profilaktyki przeciwpasożytniczej.

Pchły

Obecność pcheł powoduje u psów świąd, zmiany skórne oraz uczucie dyskomfortu. Może doprowadzić również do alergicznego pchlego zapalenia skóry.

Aby skutecznie zapobiegać pchłom i ich rozmnażaniu należy poznać cały cykl rozwojowy tych pasożytów. Dorosła postać pchły stanowi jedynie 5% osobników danej populacji pcheł, dlatego zwalczanie dorosłych pcheł oznacza zwalczanie tylko 5% problemu.

Samica pchły może złożyć nawet do 400-500 jaj w ciągu około 10 dni przebywając cały czas na psie. Jaja nie pozostają na ciele zwierzęcia, ale odpadają. Ich największe skupiska można potem znaleźć na posłaniu psa lub jego ulubionych fotelach. Po maksymalnym okresie 11 dni (czasem tylko 2) wykluwają się z jaj beznogie, aktywne ruchowo larwy. Nie pasożytują one jeszcze na psie, ale gromadzą się w zakamarkach i zacienionych miejscach domu, gdzie w kokonach przeobrażają się w stadium poczwarki. Są wtedy odporne na większość stosowanych środków chemicznych (w niekorzystnych warunkach mogą trwać w kokonie nawet do 200 dni).

Przy odpowiedniej ilości światła oraz dwutlenku węgla z kokonu wydostaje się dorosła postać pchły. Aby trafić na organizm żywiciela wykonuje skoki o długości do 20 cm. Większość życia spędzają poza żywicielem, pasożytując jedynie od 20 minut do 2 godzin dziennie.

Aby skutecznie ochronić zwierzę przed pchłami należy pamiętać, iż oprócz eliminacji pasożytów bytujących na psie należy również usunąć złożone jaja oraz larwy. Lekarz weterynarii zaproponuje odpowiednie środki w indywidualnych przypadkach.

Powrót na górę strony